Leuk je online te ontmoeten. Ik ben een kunstliefhebber en heb sinds 2013 een museum- en reisblog. Hiervoor was ik 25 eigenaar van het eerste toeristische Public Relations bureau in Nederland, een geweldige tijd. Op mijn 50ste terug naar de uni voor een master in Imaginering en duurzaam toerisme. (Mede) auteur van het boek ' Duurzaam Toerisme, die je zo!'
Als we zuinig zijn op onze mooie planeet, kunnen we nog eeuwen van al het moois genieten wat de aarde en haar bewoners ons bieden. Lees er wekelijks over op m lijn blog.
See you there...Wilma takes a Break!
Enjoy
Bekijk alle berichten van Wilma →
In deel 2 van de Oase van Matisse neem ik je mee naar de tweede verdieping in het Stedelijk Museum. Hier betreed je de papieren tuin die Matisse voor zichzelf heeft gecreëerd aan het einde van zijn leven. Een tuin vol kleur en passie. Een unieke oase in het hartje van Amsterdam dat je nog tot zondag 16 augustus 2015 kunt bezoeken.
Als je voor de lange rij van het Stedelijk Museum in Amsterdam staat, zou je het niet zeggen. Sinds de opening van de tentoonstelling ‘Oase van Matisse’ eind maart is het nog dagelijks een drukte van jewelste. Je hebt nog maar tien dagen om de oase zelf te ervaren. Dit is een unieke tentoonstelling waarop Amsterdam 60 jaar heeft gewacht. Je kunt er tot 16 augustus 2015 nog naar toe. Pak die kans en geniet van de kleurrijke Oase van Matisse. Dit is de grootste Matisse-tentoonstelling ooit in ons land! Je hebt nog precies 10 dagen.
Henri Matisse werd op 31 december 1869 geboren. Hij groeide op in het Noord-Franse Bohanin-en-Vermandois. Zijn vader komt uit een weversfamilie en is zelf graanhandelaar. Zijn moeder heeft een eigen zaak, ze verkoopt muurverf en beschildert porselein. Na de middelbare school gaat Matisse naar Parijs. Daar studeert hij rechten waarna hij gaat werken bij het Openbaar Ministerie. Als hij in 1890 een blindedarmoperatie ondergaat waarvan hij moeizaam hersteld, geeft zijn moeder hem een schetsboek met kleurpotloden. Henri kopieert prenten en raakt gefascineerd door kleur en kleurgebruik. Na deze ziekteperiode, ruilt hij zijn rechtelijke loopbaan in voor de kunst.
Dromen in het Deutsches Auswandererhaus in Bremerhaven
Deel 3 trilogie Das Deusches Auswandererhaus
Dit is het laatste verhaal van een bezoek aan het Deutsches Auswandererhaus in Bremerhaven. Wat de Kop van Zuid en Hotel New York zijn voor Rotterdam is het Auswanderer Haus voor onze oosterburen. Het symbool van de Duitse emigratie, sinds april 2012 aangevuld met een vleugel voor immigranten. In deel 1 hebben we kennis gemaakt met Johanna Dettmar die met haar man Walter Ostermann vertrekt uit Bremerhaven. In deel 2 lazen we over hun reis van new York naar Brazilie hun nieuwe vaderland. In het slot van deze mini-serie volgen we het spoor van de Turkse immigrant Recep Keskin
Mijn tijdelijke, nieuwe identiteit ‘Recep Keskin’ aangenaam
Recep Keskin komt naar Duitsland
In april 2012 is een tweede vleugel geopend in het ‘Deutsches Auswanderer Haus’. In dit tweede gebouw ligt de focus op immigratie. Je volgt als bezoeker een van de personages die het museumteam heeft voorzien van een verhaal. Mijn nieuwe identiteit heet Recep Keskin. In en kapsalon aan het begin zoek ik naar zijn foto. Vanaf hier begint onze gezamenlijke reis.
Vandaag, woensdag 29 juli 2015 herdenken we dat Vincent van Gogh 125 jaar geleden in het Franse Auvers is overleden. 125 Jaar na zijn overlijden heeft het team van het Van Gogh Museum in Amsterdam, 23 brieven uit naam van Van Gogh verstuurd. Ze zijn bezorgd bij evenzo veel hedendaagse kunstenaars. Als antwoord werd een kunstwerk van hen verwacht. Allen hebben gereageerd, hun werken zijn, over verdeeld over drie verdiepingen, tentoongesteld in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Wil jij weten wat de kunstenaars aan Vincent ‘terug schreven’?
Allemaal aan boord – lees waarom je emigrant Bremerhaven verliet
Trilogie Deutsches Auswandererhaus deel 2 de reis van Johanna en Walter
In het eerste deel van de trilogie over het Deutsches Auswandererhaus, heb ik je voorgesteld aan Johanna Dettmar en haar familie. Tijdens haar studie medicijnen leert ze Walter Ostermann kennen. Omdat er na hun studie geen werk voor hen is in Duitsland besluit het jonge stel om te gaan emigreren. Zij kiezen voor een nieuwe toekomst in Brazilië, het land waar Johanna als kind met haar ouders en twee zussen heeft gewoond.
Bij ons bezoek aan het Deutsches Auswandererhaus, zeg maar het Nationale Duitse emigratiecentrum, hebben we zoveel verhalen gelezen en gehoord dat één bericht het bezoek te kort doet. Daarom heb ik ervoor gekozen drie korte artikelen te schrijven zodat je online mee kunt op reis en zelf kennis kunt maken met enkele hoofdpersonen in dit bijzondere centrum. Vandaag deel een waarin ik Johanna Dettmar aan je voorstel.
Afscheid nemen bestaat niet
Heb jij wel eens overwogen om huis en haard te verlaten en ergens anders opnieuw te beginnen? Ik heb een aantal studiegenoten die deze stap hebben gemaakt en die nu in Mexico, Zuid-Afrika of Nieuw-Zeeland wonen. Hen opzoeken en hun verhalen en ervaringen horen vind ik verrijkend, zelf emigreren, is nooit in me opgekomen. Ik sta op de drempel van het ‘Deutsches Auswandererhaus’ in Bremerhaven om me te verdiepen in de wereld van duizenden emigranten. Wie waren zij? Wat dreef hen? Waar gingen ze naar toe? Op deze en nog meer vragen krijg je antwoord in het Duitse emigratiehuis. Wat wil jij weten over emigreren?
Lliefdesbrief aan moeder aarde – dagboek Axel Werner Klimahaus
Liefdesbrief aan moeder aarde
Wat verbindt Bremerhaven met Santitoa op Samoa, Gambell op Alaska en Kanak in Niger? Deze locaties liggen allemaal op de 8ste oostelijke lengtegraad van onze aardbol. Axel Werner volgde deze lengtegraad en maakte een rondje om de wereld met Bremerhaven als vertrek- en eindpunt. Wat en wie hij allemaal zag, kun je zelf beleven in het Klimahaus. Wil jij ook een rondje om de aarde maken, zonder daarvoor een vliegtuig te hoeven pakken? Ga dan nu mee op reis.
Ready for take off? De gezagvoerder geeft ons de laatste vluchtdetails en de bemanning maakt zich klaar voor het vertrek. Het laatste dat we van Istanbul zien, zijn duizenden lichtjes. Een tas gevuld met lekkere souvenirs en een hart vol dierbare herinneringen gaan mee terug naar Nederland. Wat is jouw mooiste lichtpuntje van Istanbul?
Hommage aan Käthe Kollwitz (l) door Lotta Blokker en Pas de deux (2008)
Vanaf het eerste moment dat Lotta Blokker de tekening van ‘vrouw met dood kind’ (1903) van de Duitse kunstenares Käthe Kollwitz ziet, weet ze het zeker: deze kunstenares wil ik beter leren kennen. In 2009, 29 lentes jong creëert Blokker het beeld ‘Hommage aan Käthe Kollwitz’. De mens ligt zowel Blokker als Kollwitz na aan het hart. Sinds 21 juni 2015 heeft Blokker een bijzondere tentoonstelling in het Käthe Kollwitz Museum in Berlijn. Hiermee gaat Lotta Blokkers droom in vervulling. Dat geldt ook voor mij, want ik ga eindelijk persoonlijk kennismaken met Lotta Blokker. Een verslag van een feestelijke opening.