Mijn kennismaking met Neo Rauch

 Neo-Rauch-interview-met-Ralph-Keuning-Fundatie-foto-Wilma-Lankhorst
Ralph Keuning (r) in gesprek met Neo Rauch (l) in Museum de Fundatie

Mijn kennismaking met Neo Rauch

 deel 2

 

afb Gewitterfront (2016)

In het eerste deel van het Retrospectief Dromos van Neo Rauch, heb je kennis gemaakt met de kunstenaar en zijn tijdsreis. In het tweede deel ligt het accent op mijn persoonlijke ervaringen met de tentoonstelling. Sinds kort heeft de Fundatie zelf ook een echt Rauch in haar collectie: Gewitterfront.
Ik wens je alvast veel voorpret en voor straks een inspirerende bezoek aan Museum de Fundatie in Zwolle

 Neo-Rauch-Gewitterfront-2016-collectie-Museum-de-Fundatie-foto-Wilma-Lankhorst

Gewitterfront (2016) Neo Rauch - coll. Museum de Fundatie

Gewitterfront

Tijdens de voorbereidingstijd van deze expositie, heeft Museum de Fundatie een werk aan kunnen kopen voor de eigen collectie: Gewitterfront /Onweersfront (2016). Dit werk staat volgens Keuning symbool voor onze instabiele situatie, onze geldingsdrang, de onvermijdelijke nederlaag, schuld en boete en de daarmee verbonden bijna hopeloze ambitie om het veel beter te doen dan degenen die ons voorgingen. Ook dit werk beschrijft Kunde op een intense manier in de catalogus.

Mijn ervaringen:

  • Om als één van de eerste gasten een tentoonstelling te mogen ontdekken, is en blijft een feestje. Als de kunstenaar er dan ook nog zelf bij is, dan heb je een dag met een gouden randje.
  • De ontmoeting met Neo Rauch heb ik als extra bijzonder ervaren omdat we allebei in 1960 zijn geboren. Hij in een grauw, mijnwerkers dorp in de DDR, ik in een klein dorp in de groene, vrije Achterhoek.
Rosa-Loy-voor-Hohe-Zeit-2012-van-Neo-Rauch-in-Zwoille-foto-Wilma-Lankhorst
De ontmoeting met Rosa Loy was voor mij een extra bijzonder moment.

Ontmoeting met Rosa Loy

  • De derde reden waarom de kennismaking extra indruk op me maakte, was de aanwezigheid van zijn vrouw, de kunstenares Rosa Loy. Enkele weken geleden heb ik in de kapel van het Drents Museum kennis gemaakt met een selectie uit haar werk. Ook hier zag ik grote doeken. Daarop laat ze ons kennismaken met sprookjesachtige, droomfiguren. Vrouwen staan in haar werk altijd centraal. Dit verhaal heb je nog tegoed.

 

Neo Rauch de-winkel-Museum-de-Fundatie-foto-Wilma-Lankhorst
Winkel (1998) © Neo Rauch
  • De meeste afbeeldingen op de doeken van Neo Rauch lijken uitgebreide verhalen te vertellen. Je moet echt de tijd nemen om het schilderij in je op te nemen, te verwerken. En dan ontdek je weer extra lagen, waardoor je eerdere verhaal op losse schroeven komt te staan. De tijdreiziger Rauch laat ons als toeschouwer mee dwalen over de dromos, de weg en de sfinxen kijken toe.

Groot, groter, groots

  • Wat me het meest bij blijft, nadat ik de 65 werken van Rauch heb bekeken, is in eerste instantie het grote formaat en in tweede instantie zijn bijzondere kleurgebruik. Hij werkt met olieverf, maar die indruk wekt het niet. De kleuren zijn meer pasteus dan je gewend bent bij olieverf, en mijn favoriete tint blauw-grijs zie ik veel terug.

 Neo-Rauch-zaal-1-Museum-de-Fundatie-foto-Wilma-Lankhorst.

l. Onschuldig (2002) en r. de schepper (2002) ©Neo Rauch
  • Veel van de combinaties van blauw, geel en rood tinten roepen de herinnering op aan die prachtige speelgoed verpakkingen van de jaren 70. Denk daarbij aan de Meccanodoos.
  • Ondanks dat Neo Rauch in de voormalige DDR is geboren en daar zijn (kunst)opleidingen heeft gehad, ontdek je in zijn werk geen politieke sporen.
 Neo-Rauch-de-controle-2010-Museum-de-Fundatie-foto-Wilma-Lankhorst
Controle (2010) © Neo Rauch

Alles onder controle?

Als je denkt dat je werk van Neo Rauch begrijpt, denk dan aan onderstaande uitspraak van de meester zelf…

 Ik probeer me te onttrekken aan het vastleggen van de dingen op de as van de tijd door de interpretatiedwang. En ik wil ook niet dat ik verantwoordelijk zou worden gemaakt voor reflectorische of politieke doelstellingen van welke aard ook ….

Neo Rauch in een interview in zijn atelier in Leipzig (18 juli 2017) met Ralph Keuning.

Als ik goed naar Neo Rauch heb geluisterd, laat hij je ook volkomen vrij in je interpretaties. Zolang je ze maar voor jezelf bewaard en er geen algemeen gedachtegoed van maakt.
De vrijheid die hij neemt in zijn creatieproces, biedt hij ons als kijker in het interpretatieproces.

Museum-de-Fundatie-achterzijde-foto-Wilma-Lankhorst.

Dromos, retrospectief van Neo Rauch is nog t/m 3 juni 2018 te zien in Museum de Fundatie in Zwolle.

Rosa-Loy-met-Bilder-Bergen-in-het-Drents-Museum-selfie-Wilma-Lankhorst
Selfie voor één van de grote werken van Rosa Loy in Assen.

De tentoonstelling Bilder Bergen van Rosa Loy is nog t/m 18 maart 2018 te zien in het Drents Museum in Assen.

Lees hier deel 1 over het tweeluik van Neo Rauch.

© tekst, video en foto’s Wilma Lankhorst 
© gebruik van de afbeeldingen met dank aan Museum de Fundatie, alle bruikleengevers en Neo Rauch.