Maandelijks archief: november 2013

Eindelijk op de nieuwe stadsbrug

2013-23_nov_martin-bij-brug 2013-23_nov_wilma-bij-brug

Martin en ik zijn ’s middags door de beveiliging geglipt, zie hier onze eerste foto’s 🙂

Na jaren van wachten en meeleven was het gisterenavond zo ver. De nieuwe stadsbrug van Nijmegen, De Oversteek is geopend. De eer viel toe aan enkele veteranen die op 20 september 1944 op dezelfde plek de oversteek hebben gemaakt in canvas bootjes. Hier enkele foto’s van de voorbereiding en onze eerste stappen op de nieuwe brug.

2011_juni_bord-veteraan
Deze foto stond aan de noordoever van de Waal op de plek waar, voor de brug, het monument van de Oversteek lag. Dit monument komt terug op een andere plek.

 

Later vandaag gaan we met de fiets de nieuwe oeververbinding verkennen. Het is autoloze zondag op de brug, dat wordt genieten. En om 16.00 uur gaan we aan boord van de Pannenkoekenboot en varen samen met Rob Jaspers (journalist van de Gelderlander en sinds kort ‘stadsgids’ van de Oversteek) en zijn collega Dorine Steenbergen (journalist en tevens auteur van het boek De Oversteek) naar de plek om het verhaal nog eens te horen en de ontsteking van de 48 lampen te zien.
Een tweede historische dag in 24 uur in Nijmegen.

Gedicht Oversteken

Vandaag is het feest in Nijmegen. Onze nieuwe stadsbrug wordt om 18.00 uur officieel geopend. Van 15.00 tot 21.00 uur biedt de Gemeente een feestprogramma aan. Er is volop plaats op het Vasim terrein, op de zuidoever van de Waal. Straks meer over het feest. Hier eerst het gedicht dat mijn vriendin, de stadsdichter van Nijmegen, Marijke Hanegraaf, voor ons schreef.

Marijke-Hanegraaf-150
Marijke Hanegraaf nadat ze haar gedicht Oversteken heeft voorgedragen aan alle genodigden voor de officiële opening van de stadsbrug De Oversteek.

OVERSTEKEN

Opnieuw heerste in de uiterwaarden het rusteloze van stervelingen
maar ze droegen andere helmen, blauwe en gele hoog op het hoofd als uitgelaten petten.

We trachtten de verre bewegingen te doorgronden, verzochten de rivier dringend zich te gedragen en keer op keer dachten we terug aan de geniesoldaat.

Hoe hij een canvas boot over het blote water joeg die woensdag om vijftien uur in ’44.

Achteraf kunnen we hem en zijn kameraden minuten stilte geven,
maar nooit meer de beloofde nacht, het tamelijk veilige duister.

De boog is gehesen, de koelte van beton bewaakt.
We zagen ginds het roerloze  van pijlers groeien,
beschouwden lang genoeg de overkant als overkant.
Er ligt nu een brug die het voorbijgaan draagt.

Met toestemming van Marijke Hanegraaf, Stadsdichter Nijmegen 2013, gepost

2013-11-23 11.30.17
Stadsbrug de Oversteek in Nijmegen 23 november 2013 officieel geopend door enkele Veteranen die op 20 september 1944 de oversteek hebben gemaakt in canvas bootjes.

© foto’s Wilma Lanhorst

Geschiedenis vertelt door portretten

150_NPG_ExternalThe ‘National Portrait Gallery’
In ons land kennen we dat niet, een museum waarvan de collectie puur bestaat uit portretten. In Londen is dat wel het geval. Daar kun je naar de National Portrait Gallery. De basis collectie, ruim 1000 werken, is gratis te zien. Je vindt er portretten in allerlei vormen. Van schilderij tot marmeren of bronzen buste, in medaillon vorm, als foto of in hout uitgesneden. Dit alles wordt aangevuld met de zogenaamde ‘Digital Gallery’ die 108,000 werken telt. Weer of geen weer, ik kan je de National Portrait Gallery van harte aanbevelen.

150_Regency-Weldon-Gal-(c)A
Regency Gallery © Andrew Putler

In 30 minuten door de Engelse geschiedenis
Drink voor je op verkenning gaat, een lekkere kop cappuccino in het museum café in de kelder.
Op de eerste verdieping zijn een garderobe en kluisjes (£1). In totaal overbrugt de collectie een tijdsperiode van ruim 500 jaar. Van de Middeleeuwen tot nu. Je kunt als liefhebber gerust een hele dag in dit museum rondlopen. Via de portretten en de bijhorende verhalen krijg je een interessant college Engelse geschiedenis.
De curator heeft ook nagedacht over een ‘snelle verkenning’. De flyer (£ 1) geeft drie routes aan: een snelle route van 30 minuten, een langere van 60 minuten (met audio gids (£3)) en voor de echte liefhebbers een route van twee uur (audio gids £5).

150_NPG_Rowling_
K.J. Rowling, schrijfster van o.a. de Harry Potter verhalen, door Stuart Pearson Wright (2005).

Van Jane Austen tot J.K. Rowley
Als ik op de tweede etage uit de lift stapt, komt er een Japans stelletje naar me toe met de vraag waar ze het restaurant met uitzicht kunnen vinden. Even later vraagt iemand me waar Paul McCartney hangt. Ik excuseer me en zeg dat ik niet in het museum werk en het antwoord helaas niet weet. Als er daarna een derde bezoeker komt met een vraag, begin ik me af te vragen waarom mensen zo gemakkelijk op me af stappen. Dan valt er iets op de grond en merk ik dat ik de naambadge van de beurs nog om mijn nek heb. De mensen zagen een badge en associeerden dit met een functie in het museum. Badge in de tas en verder met genieten. Ik maak mijn eigen route. Ik heb de prachtige collectie van dit museum al eens gezien in 2000. In 2003 is het museum volledig gerenoveerd en het resultaat daarvan wilde ik graag zien.

150_Tudor-gal-(c)-Andrew-Pu
Tudor Gallery © Andrew Putler
150_NPG_Jane_austen
Jane Austen door Cassandra Austen (1810)

Na een snelle kennismaking met de streng kijkende Tudors & Stuarts loop ik door naar zaal 18 waar ik een heel mooi (klein) medaillon zie met het gezicht van Jane Austen. Zij schreef o.a. de boeken Pride & Prejudicie,
Sense & Sensibility, Clueless  en Emma.

150_NPG_Chl_1916
Winston Churchill (Sir William Newenham Montague Orpen, 1916 in bruikleen van de Churchill Chattels Trust)

 

 

Drie maal oog in oog met Churchill
De tijdlijn op de eerste verdieping loopt van 1837 (Victoriaanse tijd) tot aan 1990. Hier sta ik drie maal oog in oog met Churchill. Een schilderij uit zijn jonge jaren  (1916), dan een met rokende sigaar uit 1927 en tot slot een zeer kleurrijk gezicht geschilderd uit 1954.

Zo kom ik weer bij de man uit die een hoofdrol in de War Rooms die ik eerder op deze reis heb bezocht.

 

150_NPG_Chl_1927 Winston Churchill (door Walter Richard Sickert (1927)

150NPG_Chl_1954

 

 

 

 

 

 

Winston Churchill door Graham Vivian Sutherland  (1954)

Wakend oog over Charles & Diana
Op de begane grond vind je de werken van hedendaagse kunstenaars. Hier neemt de variatie aan materialen toe. Van zwart-wit tot kleuren fotografie tot een soort Harry Potter- achtig bewegend licht-schilderij van Koning Elisabeth II. Als je van links naar rechts het schilderij voorbij loopt, kijkt de koningin je als het ware na.
Daarna sta ik oog-in-oog met Prins Charles. Op een groot doek wordt hij in vrije tijdskleding afgebeeld tegen een eenvoudige wand van groene planken. Naast hem hangt een afbeelding van de jonge,  bedeesde Prinses Diana. Zij zit in een klassieke kamer.  Verrassend, want ik zou beiden precies tegen de andere achtergrond hebben verwacht.
Tegenover hen hangt een nog groter werk met daarop Charles’ moeder, zij lijkt nog steeds over hen te waken.
Op enkele meters vanaf dit tafereel hangt een groot doek met daarop prins William en prins Harry, beiden in militair kostuum. William leunt, relaxt tegen de deurpost en heeft al zijn haartjes nog. Harry zit wat ongemakkelijk in de vensterbank en kijkt naar zijn grote broer.
Helaas mag ik schilderijen met de leden van de koninklijke familie niet op het blog plaatsen. Daarvoor moet je zelf naar Londen.

Als ik later die avond een kop thee drink in de B&B met Elena, de 18-jarige stagiaire, vertelt ze enthousiast dat ze naar een heel ‘cool’ museum is geweest…de National Portrait Gallery. Now you see!

National Portrait Gallery
St Martin’s Place,
London, WC2H 0HE
Dagelijks geopend 10.00 – 18.00
op donderdag en vrijdag tot 21.00 uur
www.npg.org.uk
metrostation Charring Cross
uitgang Trafelgar Square

© tekst Wilma Lankhorst
© all pictures National Portrait Gallery
Thanks to the National Portrait Gallery for offering me the opportunity the share some of your great works!

 

De sigaar van Churchill

WL_CWR-bordje
Toen ik Churchill War Rooms in februari 2005 voor de eerste keer bezocht waren er drie verschillen met nu: er lagen zand zakken voor de deur (nu niet) mijn vader en neef Wouter waren er toen bij (nu niet) en het Churchill Museum was nog niet geopend: nu wel.
Ik mag weer eens in Londen en heb besloten om dit interessante museum andermaal te bezoeken. In de eerste plaats omdat het museum een tweede bezoek zeker waard is, ten tweede omdat het volgend jaar (2014) 70 jaar na D-Day is en Nijmegen en omgeving al aardig op stoom begint te komen voor dit herinneringsjaar en ten derde omdat ik graag nog een paar foto’s wil maken voor mijn vader en neef. Na onze reis in 2005 zijn door een PC-fout bijna alle digitale foto’s vernietigd waardoor wij nagenoeg geen foto’s bij onze mooie herinneringen hebben.

CWR-CabinetRoom_150

Ruim 100 bijeenkomsten
De bouw van dit ondergrondse complex is in 1938 begonnen. Op 27 augustus 1939 werden de Cabinet War Rooms in gebruik genomen, precies een week na de Duitse inval in Polen.
Het eerste vertrek dat ik zie is de zogenaamde ‘War Room”, de overlegkamer waar de premier met zijn oorlogskabinet minimaal 100 keer tijdens de Tweede Wereldoorlog bijeenkwam. De opstelling is nog net als toen, alles wat op de tafels ligt en aan de wanden hangt, was op 16 augustus 1945 aanwezig toen de lichten hier uitgingen en de deur in het slot werd gedraaid. De aanleiding voor de sluiting was de overgave van de Japanse troepen in augustus 1945. In 1948 verklaarde het Engelse parlement dit ondergrondse complex tot nationaal monument.

IWM_bordje_Fine-Warm
Op dit bordje in de gang konden zij die ondergronds werkten, lezen welk weer het bovengronds was.

 

 

 

 

 

 

 

The-Churchill-Museum_overviChurchill Museum
Ongeveer halverwege het museum is er een gang naar links, dit is de toegang tot het tweede museum het Churchill Museum. Dit speciaal aan Churchill gewijde museum is op 10 februari 2005 door Hare Majesteit Koning Elizabeth van Engeland geopend. In een grote ruimte wordt het gehele leven van Churchill belicht, verdeeld over drie tijdsvlakken:1874-1900 de jonge Churchill, 1940-1945 de leider van de oorlog en 1945 – 1965 staatsman van de Koude Oorlog. De verhalen op de audio leiden je door het leven van Churchill. Ik wist bijvoorbeeld niet dat hij erg veel waarde hechte aan mode. Ik hoor dat hij speciale pakken liet ontwerpen, zoals het ‘sirenepak’. Een pak met één rits waarin hij zich in enkele seconden kon omkleden in tijd van nood. Daarnaast bezat hij een grote collectie ochtendjassen in vele kleur en dessins. Hij begon ’s morgens met een ochtendjas aan in bed al met zijn werk. Dit en nog veel meer kun jezelf beleven in dit extra museum.

CWR-Churchill-Dining-Room CWR-MapRoom_150Sigaar op het nachtkastje
In de voormalige ‘Switch Room’ geniet ik van een pauze met koffie en worteltjestaart. Uit de geluidsboxen komt ‘Sentimental journey’ van Doris Day gevolgd door instrumentale nummers van de Glenn Miller band. Ik vind het leuk om weer hier te zijn. Het is indrukwekkend om te zien hoe vele tientallen mensen hier jaren ondergronds in relatief kleine ruimtes hebben gewerkt en deels hebben geslapen. Zo ontdek ik ook de slaapkamer voor mevrouw Clementine Churchill. En bijna aan het einde van de gang die van haar man waar een sigaar klaar ligt op het nachtkastje.

De audio tour onthult vele geheimen
Bij de entreeprijs van £ 17 (€ 20,04) is een audio tour, ook in het Nederlands inbegrepen. Deze aanpak is handig omdat nu iedere bezoeker een eigen audio heeft, veelal in zijn eigen taal en zo de informatie gemakkelijk kan beluisteren, en het blijft relatief rustig in het museum omdat mensen niet onnodig lange verhalen tegen elkaar staan af te steken. 

Churchill War Rooms & Churchill Museum
Clive Steps, King Charles Street
Londen SW1A 2AQ
www.iwm.org.uk
7 dagen per week open (9.30-18.00)
Gesloten op 24,24 en 26 december
Metrostation: Westminster

© tekst Wilma Lankhorst
Helaas mocht ik mijn eigen foto’s niet gebruiken voor dit blog. De afbeeldingen die je ziet heb ik gekregen met toestemming van het IWM/By permission of IWMThanks to the ImperialWarMuseum (IWM)© 

De vlag hangt uit in Brittains B&B

BB_voorzijde_st-72 DSCN9869Als ik uit de trein wil stappen in Forest Gate, pakt een jonge man zonder te vragen mijn koffer op en zet die op het verlaagde perron. Als ik even later voor een hoge trap sta, komt dezelfde man naar me toe en draagt de 16 kilo vrolijk naar boven. Ik ben blij verrast met dit onverwachte welkom in East Londen. Buiten raatt het spitsverkeer vanuit allerlei straten bij de vijfsprong langs het station. Ik heb geen idee welke kant ik op moet. Ik houd een taxi aan laat naar 59 Claremont Road brengen. Bij aankomst in de B&B is mijn kamerdeur versierd met de Union Jack en de Nederlandse vlag en een welkom in twee talen (zie foto rechts). Ik heb vaker in een B&B geslapen, maar zo’n welkom is nieuw voor me. Leuk!

DSCN0277Slapen in East London
Omdat gastvrouw Doro er niet is, neemt echtgenoot John de honneurs waar. John zet een grote mok thee voor me. Daarna laat John me het hele huis zien, inclusief de slaapkamers van hun kinderen. Zo ontmoet ik David en Sarah die druk in de weer zijn met hun huiswerk. Samen met mijn vriendin en collega Roly heb ik deze week een ruime driepersoonskamer met werktafel. Er is aan veel gedacht zoals een spiegel voor de dagelijkse make-up en enkele adaptors in het stekkerblok. Dat laatste is heel handig én attent. We delen een badkamer met andere gasten. We komen er snel achter dat de familie zelf ook gebruik maakt van deze badkamer. Dat wordt dus plannen in de ochtendspits.

We hebben voor een B&B in deze wijk gekozen omdat we naar een beurs gaan en graag relatief dicht bij het beursgebouw (Excel) willen slapen. Claremont Road is een rustige straat, als het geen Guy Fawkes is. Tijdens Guy Fawkes knettert heel Engeland van het vuurwerk.
Via buslijn 25 en 86 zijn we in tien minuten bij Stratford en het grote luxe winkelcentrum Westfield. Dit kennen we nog van ons vorige bezoek aan Londen, tijdens de Olympische Spelen in augustus 2012. Op het dak van de parkeergarage van Westfield stond tijdens de Paralympics het ‘Holland House’. Een van onze favoriete plekken in die week.

English breakfast
Er is bijna geen ontkomen aan bij Doro moet je ‘English breakfast’ eten. De andere gast in de B&B (een Engelsman) zit ’s morgen intens te genieten van het zeer uitgebreide ontbijt met gebakken eieren, aardappelen, ‘weggies’, witte bonen in tomaten saus, worstjes en hamlappen. Wij doen de eerste dag een dappere poging en vragen dan of onze hostin voor ons een kleiner ontbijt wil maken. Een ei is prima, de rest is ons te zwaar. Dat verzoek wordt op de vierde dag ingewilligd. Iedere dag als ik de deur van onze kamer open doe, slaat de geur van gebakken eieren me in mijn gezicht. Speciaal voor de Nederlandse gasten heeft onze gastvrouw kaas en pindakaas gekocht. Op haar beurt begrijpt zij niet hoe wij ’s morgens kaas op ons boord kunnen eten.

A cup of tea
Iedere dag als we thuis komen van de beurs krijgen we ‘a cup of tea’. Een mooi rust moment. Daarna maken we plannen voor het avondeten. Het aanbod in en om Westfield is ruim. We hebben o.a. pasta gegeten bij Jamie Oliver en een heerlijke salade met humus en brood in een ‘food corner’ van Westfield.

Jamie Westfield buiten

 

BB-voorzijde_72-dpiOnze B&B in het kort
Ruime, super schone kamer met diverse extra’s zoals tafelspiegel, adaptors en gratis WiFi. Uitgebreid Engels ontbijt, Gedeelde badkamer met andere gasten én de familieleden! Rustige straat, op 5 minuten lopen van de bussen.
Wij betaalden £ 25 ( € 27,80 ) p.p. per nacht.

Naar Londen met de trein

Eurostar BRU-LON 2013 (11) BRU vertek Eurostar BRU-LON 2013 (9) logo EurostarRelax met de Eurostar
En dan is er rust… Na een lange vertraagde treinreis van Nijmegen naar Brussel Midi (4 uur en 45 minuten!) volg ik Cedric die me mijn plaats wijst in de Eurostar naar Londen. Alle stress opgelopen op het NS-traject lost langzaam op. De trein is nog maar net vertrokken of Cedric presenteert een lichte maaltijd.

Eurostar BRU-LON 2013 lunchAl etend, drinkend en genietend op weg naar het Franse Lille alvorens ik onder het Kanaal de tunnel in duik…

Wat is de WiFi code?
Als ik me wil installeren om wat te werken, krijg ik de tafel niet uit de houder. Cedric is snel ter plekke en maakt een notitie, ik krijg een andere plaats en zit nu heel ruim in een vier persoonsstilte compartiment. Mooi even de tijd om mijn mail te checken en om enkele WhatsAppjes te versturen. Ik zie geen Wi-Fi optie verschijnen op de display. Cedric vertelt me dat de huidige treinen nog geen Wi-Fi hebben. Aj.. dat is jammer. Begin 2014 zullen de gerenoveerde treinen deze service wel aanbieden. Daarnaast vertelt hij me trots dat er in 2014 hele mooie nieuwe treinen komen die standaard Wi-Fi hebben.

Eurostar BRU-LON 2013 (6) Standaard PremierEen trein met drie klassen
Als je met de Eurostar reist, heb je de keuze uit drie klasses: Business, Standard Premier en Standard. Ik probeer op heen- en terugreis twee verschillende reisklassen uit.
Nu zit ik lekker ruim in Standard Premium, de lichte lunch is bij de prijs inbegrepen, net als de frisdrank, wijn, bier of andere versnapering die je bij de maaltijd wenst.

Eurostar BRU-LON 2013 (4)20 minuten treinen onder het Kanaal
Mijn trein is om 14.58 vanaf Brussel Midi vertrokken. We rijden nu bijna een uur en ik zie het Noord-Franse landschap aan me voorbij trekken. Hoe lang zal het nog duren voor we kopje onder gaan? We maken eerst nog een stop in Lille en daarna koersen we naar Calais. Hier staan stevige hekken op het perron, ik zie zelfs militairen met grote machinegeweren. Ik weet dat de tunnel ook als vluchtweg wordt gebruikt door illegale emigranten, toch ervaar ik de aanblik van de zichtbaar gedragen grote geweren niet als prettig.

En dan rijden we langzaam de tunnel in (16.04). Het gaat zo snel dat ik niet eens de tijd heb om mijn camera aan te zetten. We zoeven door de tunnel. De gehele doorgang duurt een kleine 20 minuten. Het diepste punt van de tunnel onder het zeespiegel van het Kanaal is 195 meter. Boven ons liggen veilige, dikke kalkmergellagen. Die zijn al meer dan 65 miljoen jaar oud. Dat houdt me wel droog. En dan vertraagt de trein, ik klok 16.25 en zie Groot Brittannië bij daglicht.

Doe je voordeel met de Oyster Card
Het wordt tijd voor het barrijtuig…. in iedere trein zijn er twee, nr 6 en nr 13. Ik zit in rijtuig 11 en ga naar 13, niet om te drinken, maar om een Oyster Card te kopen. Dit is de Londense variant van onze OV-chipcard. Hiermee kan ik straks op mijn gemak gebruik maken van het openbaar vervoersaanbod in de stad. In de trein betaal ik Florence £15 (€ 22,50) en heb daarmee £2 voordeel op de aanschaf in Londen. Buiten het financiële voordeeltje ervaar ik het grote gemak waarmee je de kaart in het barrijtuig koopt als een extra voordeel.

Eurostar BRU-LON 2013 (12) Wilma WTM welcomeWTM, here I come…!
De eerste stop in de UK is in Ebbsfleet (16.48 uur, Engelse tijd 15.48) en door gaat de reis richting Londen.
In het traject onder het Kanaal heb ik geen enkele keer last gehad van druk op mijn oren. Op het traject van Ebbsfleet naar Londen tunnelen we heel wat af, mijn oren klappen regelmatig dicht. Met dichtgeklapte oren kom ik uiteindelijk in Londen St. Pancras aan.

Mijn bezoek aan World Travel Market (WTM 2013) kan beginnen. Meer weten over mijn treinreis? Kijk hier

 

Voor de volgende keer alvast een tip voor Parijs
Als Cedric zie dat ik Simone de Beauvoir lees, geeft hij me een tip voor een volgend bezoek aan Parijs. Bij metrostation St. Germaine de Pres is een klein café waar De Beauvoir graag met Sartre kwam: Les deux Magots.Als jij er eerder komt dan ik, stuur me dan een foto van je bezoek aan Les deux Margot. Merci &  au revoir !